| Marec : Inkt, zweet en tranen
(2016)
|
| Afbeelding Voorkant |
Boek Gegevens |
|
| Auteur |
|
| Genre |
cultuur; fantasie; humor; lifestyle; mens, sociologie, psychologie |
| Publicatie Datum |
2016 |
| Medium |
slappe kaft |
| Uitgever |
Van Halewyck |
| Taal |
nederlands |
|
|
| Verhaal |
2015 kondigde zich aan als een zwart jaar voor cartoonisten, met de moordaanslag op de redactie van Charlie Hebdo. Maar Marec versaagt niet! Ook dit jaar maakt hij weer optimaal gebruik van de vrijheid van meningsuiting die hem zo dierbaar is. Elke dag opnieuw bekijkt hij de actualiteit door zijn relativerende bril, vlijmscherp maar met respect gefileerd. Of het nu over gekke jihadi's, de bevende Himalaya, bakkeleiende socialisten, dobberende vluchtelingen of fifty shades of Greece gaat, Marec ontlaadt of ontroert met enkele pennentrekken.
Marec is huiscartoonist van Het Nieuwsblad/De Gentenaar en Dag Allemaal. Inkt, zweet en tranen bundelt zijn beste cartoons van 2015.
In de cartoon novel Charlie For Ever tekent Marec hoe Charlie Hebdo een inspirerende rol speelde in zijn leven en werk. Hoe hij in 1975 het blad en zijn tekenaars leerde kennen. Tot 40 jaar later, toen Saïd en Chérif Kouachi beslisten om van 7 januari 2015 een inktzwarte dag te maken. |
| Persoonlijke Gegevens |
| Verzamel Status |
In verzameling |
| Aanschafdatum |
2017 |
| Index |
686 |
| Gelezen? |
Ja |
|
| Product Gegevens |
| ISBN |
9789461314222 |
| Serie |
Marec |
| Land |
België |
| Aantal pagina's |
120 |
| Eerste Uitgave |
Nee |
| Zeldzaam |
Nee |
|
| Opmerkingen |
Of de cartoonist Marec in Belgie werkelijk zo'n fenomeen is als de achterflap van deze bundel grappen vermeldt, is nog maar de vraag. Zijn slordige tekenstijl is niet bijzonder en doet zoals zoveel cartoonstrips denken aan 'De gefrustreerden' van Claire Bretecher; de grappen die hij bedenkt, zijn belegen en missen vaak een goede clou. Bovendien gaan alle grappen in deze bundel over het Belgische koningshuis. Het fijne weet je daar als Nederlander niet van, dus misschien mis je een aantal zaken. Uit 'Het land van de glimlach' blijkt wel dat het Belgische koningshuis geen onderwerp is waar je een heel boek mee kunt vullen. Onleuke bundeling, die misschien in Belgie meer gewaardeerd zal worden.
|
|