Selectie van de rubrieken uit het Eleftheria Paralias Magazine



Geen steigers op de Acropolis in Olympisch jaar

De Griekse overheid maakt zich sterk dat er tijdens de Olympische Spelen van 2004 geen steigers meer zullen staan op de Acropolis. Het restauratiewerk aan de ruïnes op de top van de heuvel begon in 1975. In 1996 verdween een deel van het Parthenon achter een muur van steigers, nadat een grote brok marmer naar beneden was gevallen. Volgens het Olympisch Comité moeten de bezoekers in 2004 een vrij zicht hebben op de schitterende monumenten.


 

 

 

Griekse mythologie (deel 2)

Kronos

Kronos was de heersende Titaan die aan de macht kwam toen hij zijn vader Uranus kastreerde. Zijn vrouw was Rhea en hun kinderen waren de eerste bewoners van Olympos. Voor zijn eigen veiligheid at Kronos zijn kinderen op toen ze geboren werden. Dit kon hij blijven doen tot dat Rhea, ongelukkig om het verlies van de kinderen, met een list hem een rots deed inslikken en zo Zeus kon redden. Toen Zeus opgroeide, revolteerde Zeus tegen zijn vader Kronos en de andere Titanen, en verbande ze naar Tartarus in de onderwereld. Kronoss slaagde er in naar Italië te ontsnappen, waar hij heerste als Saturnus. De periode van zijn macht was een gouden tijd voor de wereld en hij werd gehuldigd in het Saturnaliasfeest.

Atlas

Atlas was de zoon van Iapetheus. In tegenstelling met zijn broers Prometheus en Epimethus, vocht Atlas met de andere Titanen en steunde Kronos tegen Zeus. Omwille van zijn gevorderde leeftijd leidde Atlas de Titanen in de strijd. Als gevolg daarvan werd hij door Zeus gestraft: hij zou voortaan de wereld op zijn rug moeten dragen.

Epimetheus

Epimetheus was een achterlijke Titaan, wiens naam "laatdenker" betekent. Hij was de zoon van Iapetheus. In sommige bezigheden vertegenwoordigt hij samen met zijn broer Prometheus, Zeus om de wereld te scheppen. Hij aanvaardde eveneens het geschenk van Pandora van Zeus, die de aanleiding was tot het kwaad in de wereld.

Eros

Eros is de zoon van Aphrodite. Hij is de god van de liefde, in het bijzonder van erotiek, romantiek en liefde. Hij worrdt meestal geblinddoekt voorgesteld, omdat de liefde soms blind is. Zijn "wapen" is pijl en boog. De pijlen zijn soms magisch behandeld teneinde onkontroleerbare liefde of absolute desinteresse te verwekken in de persoon die door Eros getroffen wordt.

Koeus

Koeus is de Titaan van de intelligentie en vader van Leto

Hebe

Hebe is de vrouw van Hercules en is de dochter van Zeus en Hera. Zij is de godin van de jeugd en samen met Ganymede de trofeedrager van de goden.

Helios

Helios was de Griekse zonnegod en kan ook gezien worden als de verpersoonlijking van de zon. Hij speelt een kleine rol in de mythen. Hij werd eerder overschaduwd door Apollo, de machtige man van de zon. Hij was de zoon van Hyperion.

Hyperion

Hyperion is de Titaan van het licht, de vader van de zon, de maan en de dageraad.

Iapetheus

Iapetheus was de vader van Promethus, Epimetheus en Atlas.

Oceanos

Oceanos is de eindeloze stroom water rond de wereld. Samen met zijn vrouw Tethys verwekken ze de rivieren en de 3.000 oceaannymfen.

Thanatos

Thanatos was de Griekse god van de dood en kan voorgesteld worden als de verpersoonlijking van de dood. Hij speelt een kleine rol in de mythen; hij werd eerder overschaduwd door Hades, de heerser van de doden.

Themis

Themis was de Titaan van gerechtigheid en orde.

Thea

Thea was de vrouw van haar broer Hyperion. Thea gaf het leven aan Helios (zon), Eos (dageraad) en Selene (maan). Zij is de godin van wie het licht uitstraalt en wordt beschouwd als uitzonderlijk mooi.

Mnemosyne

Mnemosyne was de Titaan van het geheugen en de moeder van de Muzen.

Phoebe

Is de Titaan van de maan en moeder van Leto.

Prometheus

Prometheus was de verstandigste Titaan. Zijn naam betekent "vooruitdenker" en hij kon de toekomst voorspellen. Toen Zeus tegen Kronos revolteerde, verliet Prometheus de andere Titanen en vocht aan de zijde van Zeus. In sommige aangelegenheden werden hij en zijn broer Epimetheus door Zeus aangesteld om de mensheid te helpen scheppen. In alle verhalen is Prometheus gekend als de beschermer en weldoener van de mensen. Hij gaf de mensheid ondermeer het vuur en kon van Zeus bekomen dat de mensen het merendeel en de beste van de offerdieren voor zich mochten houden en dat alleen de slechtste aan de goden moesten gegeven worden. Als gevolg daarvan werd hij door Zeus gestraft: Prometheus zou aan een rots geketend worden terwijl een arend aan zijn lever at. Hij zou daar voor de eeuwigheid moeten blijven tenzij hij zou bekennen wie van Zeus' kinderen probeerde Zeus te vervangen. Prometheus werd door Hercules gered zonder medeweten van Zeus.

Krios

Krios, een Titaan die huwde met Eurbia. Ze hadden drie kinderen: Astraios, Perses en Pallas. Hij was de grootvader van (Eos huwde met Astraios), Zephyrus (Westenwind), Boreas (Noordenwind), Notos (Zuidenwind), Eosphoros/Eurus (Oostenwind), en al de "sterren". Hij was ook de grootvader van (Styx huwde met Pallas) Zelos, Nike, Kratos en Bia.

Eris

Eris is de dochter van Zeus en Hera. Zij is de godin van de geschillen. Naast haar hoofdaktiviteiten begeleid ze regelmatig haar broer Aris in de veldslagen; bij deze gelegenheden rijdt ze met zijn zegewagen. Eris is onpopulair en regelmatig op haar nummer geplaatst als gast bij andere goden en de mensheid. Dat was niet altijd een wijze beslissing, het meest dramatische voorbeeld hiervan is de Trojaanse oorlog die een onrechtstreeks gevolg was van het feit dat Eris niet was uitgenodigd op een trouwfeest.

Metis

Metis was de Titaan van de Vierde Dag en de planeet Mercurius. Zij had de leiding over de wijsheden en de wetenschappen. Zij werd verleid door Zeus en werd zwanger van Athenea. Zeus werd betrokken in de voorspelling dat haar tweede kind Zeus zou vervangen. Om dat te voorkomen at Zeus haar op: dat zou voor Zeus meteen zijn bron van wijsheid zijn; zij zou Zeus raad geven vanuit zijn buik. Het moge vreemd lijken dat Metis zwanger werd met Athena, maar nooit vermeld als haar moeder. Dit komt omdat de Klassieke Grieken geloofden dat kinderen werden verwekt alleen door het vaderlijke sperma. Ze geloofden dat de moeder alleen een draagmiddel was om het foetus te laten groeien. Doordat Metis werd vermoord nog voor de geboorte van Athena is haar rol in de mythologie verwaarloosbaar.

Pan

Pan was de zoon van Hermes en Penolope (later gehuwd met Odysseus) in sommige mythes en de zoon van Zeus en de nymfe Kallisto in andere mythes. Hij was de god van de kuddes en schaapsherders. Hij was ook de god van de geitenherders. Hij heeft meestal een menselijk uiterlijk, met grote hoorns en geitenpoten. Hij is een uistekend musicus en speelt fluit, is vrolijk en speels en danst veel met bosnimfen. Hij is thuis in de wilde natuur en zijn favoriete plaats is Arcadië waar hij geboren is. Hij volgt altijd een nimf die hem alsmaar afwijst omdat hij lelijk is. De basis van zijn naam is "paniek": daarvoor zijn er twee verschillende verklaringen, ten eerste dat hij aanwezig was toen Zeus de Titanen versloeg, een tweede verklaring is dat hij geluiden maakte in de bossen en daardoor de reizigers angst aanjoeg.

Nemesis

Nemesis betekent gerechtvaardigde colère. Deze god hielp degenen die verkeerd zijn te wraken.

Ouranos

Ouranos is de hemel-god en de eerste heerser. Hij is de zoon van Gaia, die hem zonder enige hulp verwekte. Later werd hij de echtgenoot van Gaea en tesamen hadden ze veel kinderen, waaronder twaalf Titanen. Zijn heerschappij eindigde toen Kronos, aangemoedigd door Gaia, hem kastreerde; de onstane wonde veroorzaakte zijn dood.

Persephone

Persephone is de dochter van Zeus en Demeter. Zij was de godheid van de lente en, na haar ontvoering door Hades, werd ze zijn vrouw en koningin van de onderwereld voor zes maanden van elk jaar. Persephone voedde Aphrodite's kind Adonis op en symboliseert de ontluikende lentezaden.

De Graciën

Zij zijn de dochters van Zeus en Eurynome: Aglaia (grootsheid), Euphrosyne (vrolijkheid) en Thalia (spontaanheid). Zij zijn gekend als zangeressen en danseressen voor de goden.

Johan Van Iseghem


 

 

 

Griekenland,…

Daar geniet je pas van het leven.

Geniet van een glaasje ouzo op een haventerrasje. Van een Grieks slaatje, verse vis, gegrilld vlees. Van vriendelijke kalimera, een yassou, een jamas! Van het zachte Middellandse Zeeklimaat, fraaie stranden en intieme baaitjes.

Geniet van indrukwekkende landschappen. Van eeuwenoude ruïnes en monumenten; getuigen van een roemrijke beschaving. Van een gevarieerde natuur, van veel groen en een flamboyante bloemenpracht…


 

 

 

Samos

Samos is een zeer groen en vruchtbaar eiland dat sinds de oudheid gekend is voor de zoete wijn. Haar kusten met witte zandstranden en kristalhelder water betoveren en de ontelbare monumenten getuigen van haar verre geschiedenis. Samos was het vaderland van de belangrijke wiskundige en filosoof Pythagoras, wiens naam tot op heden in ieders bewustzijn gegrift is.

Het eiland werd bewoond vanaf 4000 vóór Christus. Rond 1000 vóór Christus heersten de Ioniërs in het Egeïsche gebied. Op Samos werd de godin Hera aanbeden en in de zesde eeuw vóór Christus werd ter ere van haar een tempel gebouwd in Ireon. In de zesde eeuw vóór Christus kende Samos de grootste bloeitijd onder Polykrates, de tiran die niet alleen over Samos heerste, maar ook zijn politieke stempel drukte op het Egeïsche gebied en de kolonies in Klein-Azië en Italië. Samos had een indrukwekkende zee-macht. De ontwikkeling werd echter gestopt door de moord op Polykrates. Nadien kwamen de Samioten achter-eenvolgens onder heerschappij van Makedoniërs, Romeinen en By-zantijnen, Franken en Turken.

Tijdens de Griekse Opstand in 1821 speelde Samos, samen met Lykourjis Logothetis, een belangrijke rol in de strijd. In 1912 was Samos vrij van het Turkse bewind en werd terug een deel van het vrije Griekenland.


 

 

 

Enkele Griekse artiesten nader belicht

Petros Loukas Chalkias

Hij is geboren in 1934 in Delfinaki, nabij de Albanese grens in Epiros, de grote landstreek in noord-west Griekenland met de hoofdstad Ioannina. Zijn vader Periklis ging vóór de oorlog naar Amerika waar hij onder de Griekse emigranten grote bekendheid verwierf als klarinettist. Vanaf zijn dertiende jaar speelt Petros als beroepsmuzikant. Net als zijn vader verbleef hij meerdere jaren in Amerika waar hij zich van zijn collega's onderscheidde door zijn uitstekende interpretatieve vaardigheden.

Typerend voor een groot gedeelte van zijn Epirotisch repertoire zijn de pentatonische toonladders (vijf noten, geen halve tonen). Hierin herkent men de Dorische harmonie, de toonladder bij uitstek van het Oudgriekse vasteland - dit in tegenstelling tot de toonladders van de eilanden die uit zeven noten bestaan en waarin de halve toon wel voorkomt.

Maria Farantouri

Zoals bekend is deze dame sinds de jaren zestig de stervertolkster van vooral Mikis Theodorakis' liederen, onder andere diens Mauthausen-cyclus, Canto General (teksten van Pablo Neruda), Romancero Gitano (teksten van Federico Garcia Lorca). Deze grote dame kwam onlangs terug met haar trio tijdens de New Songs and Greatest Hits European Tour 2000. Te weinig wordt benadrukt dat ze ook prachtige nummers van Manos Chatzidakis vertolkt, evenals haar kwalitatieve evennaaste Nena Venetsanou.

 

Gerda Sprengers,

Ithaki v.z.w.

(Grieks-Belgische culturele vereniging, Mechelen)


 

 

 

LEVEN ALSOF SOCRATES JE IN DE GATEN HOUDT

Socrates kan ons helpen om beter en gelukkiger te leven. Hij leert ons dat de grootste beloning wacht als we altijd naar de stem van de rede luisteren. Wat doen we met onze intuïtie en ons gevoel? Socrates is boeiend omdat hij zo anders is dan wat we vandaag ver-wachten. Nu draait het alle-maal om: 'Als het juist voelt, is het juist', enzovoorts... Voorts is hij zo boeiend omdat hij erg ondemocratisch is. Het is waar dat dit politiek gezien veelal de beste manier is om een beleid te voeren.

De wijsgeer Socrates wijst er echter op dat we dikwijls onder druk staan wat iedereen denkt. Wij leven in een maatschappij van overleg groepen en opiniepeilingen: van de Belgen denkt 99 % zus of zo, dus moet dit waar zijn. Socrates komt op voor die 1% die mogelijks iets anders denkt. Hij suggereert dat je, zo lang je maar logisch denkt, gelijk kunt hebben, ook al behoor je tot een minderheidsgroep. Socrates spoort ons aan om vragen te stellen en in te zien dat de goede redenen van de maatschappij niet perse goede redenen zijn. Wanneer je je afvraagt: 'Waarom zijn ons werk, het huwelijk en de opvoeding van kinderen op die en die manier georganiseerd, dan kan je tot andere conclusies komen'.

Dit is zijn beeld van wat zijn filosofie moet zijn, een discipline die ons helpt om vragen te stellen en zo-doende zelfstandiger te denken. Dat kan ons zelfvertrouwen geven wanneer anderen het niet met ons eens zijn en we menen dat we toch gelijk hebben. Dit is een waardevolle les en ongewoon voor vandaag. Ja wij zouden moeten leven alsof Socrates ons in de gaten houdt. Dit klinkt misschien eng maar het kan boeiend zijn.

Eric en Jonathan


 

 

 

Griekenlandcentrum, even voorstellen

Het Griekenlandcentrum van de Gentse universiteit stelt zich tot doel de Griekse cultuur te belichten in haar evolutie van de Oudheid tot vandaag. Dit betekent dat alle periodes en alle streken aan bod kunnen komen waar de Griekse cultuur zich gemanifesteerd heeft, of waarop ze een invloed heeft uitgeoefend. Naast literatuur, geschiedenis en kunst, worden eveneens domeinen als aardrijkskunde, recht, economie, godsdienst en andere bestreken.Het centrum wil een impuls geven aan de academische studie van de Griekse beschaving en haar nawerking, voortbouwend op de bestaande traditie aan deze universiteit, en aansluitend bij de specialisatie Nieuwgriekse taal- en letterkunde binnen de opleiding Latijn en Grieks. Even belangrijk in de ogen van de oprichters is het de interesse hiervoor te bevorderen bij een zo breed mogelijk publiek, aan de hand van onder andere voordrachten, tentoonstellingen, muziekuitvoeringen, en culturele uitstappen. De verschillende manifestaties vinden een uitgebreide schriftelijke neerslag in Tetradio, het jaarboek van het Griekenlandcentrum. In dat tijdschrift worden ook essays en boekbesprekingen opgenomen.

Ziehier een beknopt overzicht van de behandelde thema's:

1992: Griekenland in het hoekje van Europa; Griekse mythologie in Byzantijnse miniaturen; Griekse muziek, een levende erfenis;

1993: de Makedonische kwestie; homoërotiek in klassiek Athene; de Griekse verzameling van het Brusselse Jubelpark; liederen en dansen uit Griekenland;

1994: de nawerking van de Byzantijnse beschaving bij de Slavische volkeren; de visie van Chatzis op de Griekse traditie en op de Nieuwgriekse ideologie;

1995: de Griekse burgeroorlog, het Arabische hellenisme; het koor in moderne opvoeringen van antieke tragedies;

1996: Griekenland, bakermat van het bankwezen; de Grieks-Byzantijnse liturgische zang; gebruiken en geloofsvoorstellingen uit het oude in het moderne Griekenland;

1997: aspecten van wijn in de Oudheid; de participatie van vrouwen in het Griekse literaire leven van de negentiende eeuw; rebetika, een bloemlezing van liedteksten;

1998: Hellas of Byzantium; de problematiek van de seksualiteit in de late Griekse filosofie en in het vroege christendom; het beeld van de vrouw in de rebetika;

1999: Griekse orthodoxie en nationale identiteit; de Griekse stad op school;

2000: antieke motieven in moderne kunst.

Voor meer informatie kan u terecht op volgend telefoonnummers:

09.264.40.94, 09.264.40.32, 09.264.40.28

of via e-mail op Kristoffel.Demoen@rug.ac.be


 

 

 

VAKANTIEPLAATJES

Ik voel mij weer thuis als ik op Griekse bodem land. Gedaan de dagelijkse kommer en kwel, gedaan het racen tegen de tijd. Niets moet, alles kan. Ik krijg opnieuw dat thuisgevoel als ik voor de tweede keer aankom in de haven van het eiland Syros.

Syros is een Grieks eiland behorend tot de eilandengroep der Cycladen. Ermoupolis is de benedenstad die de luister van de handelshoogdagen van de Syroten levendig houdt. De stedeling kleeft de Orthodoxe godsdienst aan. Ano Syros heet de bovenstad. De katholieke geloofsgemeenschap bewijst dat een vreedzame coëxistentie tussen twee religies mogelijk is. Het geloof is belangrijk. Niets de ritus die de gelovige aanhangt. Mijn verhaal speelt zich af in Ano Syros.

Een flinke klim te voet doet me besluiten tot een uurtje genieten onder de welwillende warme stralen van de augustuszon. Het Markos Vamvakaris-plein lijkt op het balkon van de wereld, een oase van rust en genieten in de ochtenduren. Markos Vamvakaris is een kind van de buurt. Hij is bekend vanwege zijn bijdrage aan het Griekse muziekarchief. Hij bezong de kwaliteiten van de plaatselijke schonen in een lied dat de titel Frankosyriani kreeg. De taverne op die plaats draagt dezelfde naam. Het terras waarop ik plaats neem, van een frappé geniet, een Karelia opsteek en een boek opensla, is een uitkijkpost op de kade-wandelboulevard van Ermoupolis. Auto's en mensen verkleinen tot op Madurodamschaal, met andere woorden, ze zijn piepklein. De haven, de scheepswerven Neorion en de weidse blauwe Middellandse Zee zorgen voor een uniek beeld dat zich op mijn netvliezen vastzet. Op het pleintje achter mij staat het borstbeeld van de grote meneer van de Griekse muziek, die op loopafstand een museumpje kreeg als eerbetoon aan zijn persoon en de betekenis die hij vandaag nog geniet.

Terug op het terras nip ik nog even aan mijn koffiedrankje, word één met de omgeving en de andere klanten van de taverne. Ik waan me echt op het dak van de wereld.

Opeens wordt mijn gehoor aangescherpt want uit de luidsprekers komen de woorden van het lied Frankosyriani mij toe. Nog vaak zal ik het lied op het eiland Syros horen. Een straatmuzikant speelt het ergens voor de klanten van een plaatselijk kafeneion. Dan weerklinkt het zomaar ergens op straat. De melodie en de tekst laten mij niet meer los. Ik loop het binnenmonds te neuriën. Dansliefhebbers kennen het eveneens. Ik schrijf een strofe van het lied op. Misschien doen deze woorden ook bij u, geachte lezer, het belletje der herinnering rinkelen.

Vol woede wakkert

een vlam in mijn hart

je hebt me betoverd

zoete meid uit Syros

Ik zak af naar het strand

om je te ontmoeten

Ik wou dat je me met

kussen en strelingen verwent

Ik neem je mee voor een ritje

naar Finikas, Parakopi

Galissa en Delagracia

Ook al val ik in zwijm

in Pateli, in Negori

beleef ik iets fijns in Alitini

een romance in Piskopio

zoet meisje uit Syros

Jean-Marie Petyt


 

 

 

Kort verhaal: SF Skokou - De oom uit het dagboek van S.F. Skókou

Hallo,

Hij kwam binnen met zere voeten en op te grote schoenen. Vol twijfel hield hij halt voor mijn bureau. Hij durfde haast niet vragen wat hij wou.

Ik kende hem van in het café waar hij 's avonds verscheen, met zijn verschrompeld lijf, licht gebogen naar rechts vanwege zijn zware wandelstok, met ogen, lieve kijkers, die een glimp van kinderlijk optimisme uitdrukten en eerder leken op een glimp van een uitdovende lamp.

Wanneer hij komt, komt hij meestal rond het tijdstip waarop ik biljart speel met mijn collega K. Wel honderd keer fluistert hij me toe dat hij mijn oom is en dat ik mij niet moet schamen in zijn bijzijn te biljarten.

Alhoewel ik niet reageer, wordt hij gemeenzaam "onze" oom genoemd. Telkens bleef hij staan zonder één woord te zeggen, alsof hij vergeten was wat hij wou vragen. Ik vroeg hem "oompje, waar hou je van?" Hij wees naar zijn tas waaruit hij met moeite een omvangrijk manuscript uithaalde. "Ik breng u een artikel," zei hij met stokkende stem die beefde van ouderdom en vermoeidheid.

Ik wees hem een stoel aan, wierp verschrikt een blik op het enorme manuscript en vroeg hem of hij "De Graaf van Monte Christo" vertaald had. "Het is maar een artikel." zei hij een weinig bedeesd, "Eén artikel,… het spijt me maar onze krant is te klein en we hebben geen plaats. Gaat u maar naar mijnheer K., die aan u verwant is. Er is een zekere graad van verwantschap," antwoordde de oude man met ergernis, "ik ging bij hem langs, maar hij zegt dat hij geen sprookjes publiceert."

"Waarom gaat u niet naar de grote kranten die ruimte zat hebben?"

"Ik ging overal, maar ze wilden het niet publiceren," zuchtte hij vol wanhoop, "weet u, mijnheer, wat ik wil bewijzen met dit artikel? Hoe Griekenland zich zal redden. Ik vond geen uitgever bereid het artikel in zijn kolommen op te nemen. Wat een gemis aan vaderlandsliefde! Echt waar!"

De oude man vatte weer moed en vroeg of ik het wou publiceren. "Ik heb u reeds gezegd, onze krant heeft geen plaats hiervoor. Het spijt me zeer, zo'n belangrijk artikel kan niet verschijnen zonder Griekenland schade toe te brengen."

"Ik weet dat Griekenland niet te redden is op één dag. Beseft u dat ik uw journalisten werk geef op zondag?" Ik herhaalde dat ik het niet kon publiceren.

De oude man stond op, diepbedroefd, moedeloos. Hij wist me te ontroeren. Met trage stap, net alsof hij nog hoop had, nam hij het manuscript, met vragende blik in mijn richting, stapte hij af op de deur, nog meer vermoeid dan toen hij binnenkwam. Hij bleef staan en zei met hortende stem: "Ik geef 10 drachmes."

"Onmogelijk! Wat zult u denken over mijn vaderlandsliefde als ik geld aanvaard om bij te dragen tot de redding van Griekenland."

"Ik geef 15 drachmes."

Ik zei hem dat ik onmogelijk de tekst kon publiceren. "Begrijpt u mij niet?"

"U aanvaardt mijn voorstel niet?"

"We kunnen niet… wat moet ik u zeggen?"

Hij stak zijn armen in de lucht, bevend, en drukte op die manier zijn ergernis en zijn verdriet uit. "Ach als u maar het manuscript bekeek."

Ioannis Kondilakis

Diavazo nr 413, dec 2000, blz 56-57

vertaling Jean-Marie Petyt


 

volgende